Pozostawione - część 1



Puste domy, w których nie ma ludzi są wspaniałym miejscem do fotografowania.  Człowiek nieraz zaburza ten układ, tą scenę, ten teatr w którym główną rolę grają przedmioty. Im starszy dom, tym przedmiotów więcej. Te przedmioty mówią o ludziach, którzy tam mieszkali, o ich charakterach, upodopaniach, zwyczajach i tradycji. Całe życie gromadzimy przeróżne przedmioty, obrazy, wazoniki, obrusy, narzędzia, meble. Mimo że czas płynie te przedmioty tam są, nie zmieniają się. Ludzie się starzeją, umierają a przedmioty pozostają.Tworzą mapę życia.

Przecież krzesło, które otrzymaliśmy lub kupiliśmy w wieku lat 30 do naszego domu pamięta każdy zapach, który mu towarzyszył.  Ludzie przychodzili i odchodzili, goście, przyjaciele, znajomi i zupełnie obcy.

Kiedyś przedmioty nie stanowiły dla mnie wartości. Nie widziałem w nich żadnej historii, zależności czy piękna. Podobały mi się lub nie.

Dziś szukam w nich przeszłości, wydarzeń, opowieści. Szukam w nich ludzi, którzy ich używali. Umieramy i pozostawiamy po sobie przedmioty. Ktoś może będzie chciał je przeczytać.